Το τσιμέντο είναι κρύο.
Το φοβάσαι το κρύο.
Μα δεν έμαθες ότι μέσα στους τσιμεντένιους τοίχους φυτρώνουν τα πιο όμορφα λουλούδια; Τ' όμορφα και τ' απαγορευμένα.
Γιατί το απαγορευμένο είναι πιο γλυκό να ξέρεις και όσο και αν λες πως δεν το θες μέσα σου το λατρεύεις.
Και όσο και αν λες πως δεν το ψάχνεις στις μέρες της ζωής σου κάποτε θα γίνεις συνοδοιπόρος του. Θα το πάρεις από το χέρι και θα ζήσεις μαζί του. Και όταν θα σου αφήσει το χέρι θα μαραθείς σαν τα λουλούδια ανάμεσα στους τσιμεντένιους τοίχους που δεν τα βλέπει κάνεις να τα ποτίσει. Μα ίσως και να σε ποτίσει κάποιος και να αντρειέψεις μια μέρα. Και τότε πάλι θα ζητάς το απαγορευμένο. Γιατί ποτέ δεν θα σου φύγει από το μυαλό ότι τ' όμορφα είναι και απαγορευμένα. Και αν είναι, τι μ' αυτό; Αυτό δεν θα σε σταματήσει. Και θα το αποζητάς μια ζωή.
Μια ζωή;