Δεσμοί (απ)εξάρτησης

Δεσμοί εξάρτησης. Στους δημιουργούν οι λεγόμενοι ακατάλληλοι άνθρωποι. Αυτοί που όπου και αν πας, φυτρώνουν. Αυτοί που ότι γράφεις με στυλό το σβήνουν με blanco. Πόσες φορές είπες πως άλλαξες σελίδα μα αυτοί ερχόταν στη ζωή σου ακάλεστοι; Πόσες φορές θύμωσες με τον εαυτό σου που δεν μπόρεσες να τους σταματήσεις από το να σου κάνουν χαλάστρα για ακόμα μια φορά; Είναι σαν τον ζηλιάρη πρώην που δεν φτάνει που σε χώρισε, έρχεται και μπαστακώνεται δίπλα σου ενώ σε βλέπει ότι προχωράς με έναν άλλο. Εξήγησε μου ρε φίλε μου γιατί. Δώσε μου ένα λόγο. Μήπως επειδή μερικά πράγματα τα έχουμε δεδομένα και όταν δεν είναι πια δεδομένα μας κακοφαίνεται;

 

Να προχωρήσεις. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Πόσοι και πόσες έχουν πει "δεν με νοιάζει". Σκάσε σε νοιάζει. Μα είναι να δυνατόν ρε παιδί μου να μην σε νοιάζει όταν 24ωρες το 24ωρο αυτό είναι το μείζον θέμα συζήτησης;

 

Εγώ ξέρω ένα πράμα. Πείτε το πείρα, πείτε το όπως θέλετε. Ποτέ δεν φταίει ο ένας μόνο. Φταίτε και οι δύο. Φταίμε, φταίνε. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσεις τόσο καλύτερα.

 

Αν όπως λες θες να ξεχαστείς και να προχωρήσεις, δούλεψε τους δεσμούς απεξάρτησης και όχι εξάρτησης. Μην κολλάς σε πράγματα που είναι στο παρελθόν. Το κάθε τι έχει τη θέση που του δίνεις εσύ, τη σημασία και την ανάλογη προτεραιότητα.

 

Άμα από την άλλη, γουστάρεις τα δύσκολα και τον τραχύ δρόμο γιατί δεν το λες; Η τεχνολογία μας έχει δώσει πολλούς τρόπους επικοινωνίας. Κάνε εσύ το πρώτο βήμα. Όσο εσύ κάθεσαι πάνω από το κινητό ή το pc και περιμένεις, ίσως κάποιος άλλος να έχει χτυπήσει ήδη το κουδούνι και να περιμένει έξω από την πόρτα.

 

Δεν είμαστε όλοι Carrie Brandshow και mr Big να μας έχουν το happy end έτοιμο.  

 

ΥΓ. Αν σας χτυπήσουν σήμερα το κουδούνι, ανοίχτε, τα καλύτερα θα χτυπήσουν μια και θα φύγουν.

 

 

 

 



Σ΄ αγαπώ όπως ο διεθνολόγος το Θουκυδίδη

Είμαι παρανοϊκή, πιστεύετε. Το ξέρω, το σέβομαι και συμφωνώ, αλλά σήμερα αποφάσισα να σας μιλήσω για το πως οι διεθνείς σχέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον έρωτα. Στις διεθνείς σχέσεις έχουμε τις σχέσεις μεταξύ κρατών οι οποίες μπορεί να χαρακτηρίζονται ως συγκρουσιακές ή συνεργατικές. Αντίστοιχα, στον έρωτα έχουμε τις ανθρώπινες σχέσεις που μπορούν να είναι τεταμένες ή ομαλές.

Στις σχέσεις τους τα κράτη διέπονται από ορισμένες αναγκαίες και ικανές συνθήκες, το ίδιο και οι ερωτικές σχέσεις:

1. καλή πίστη, το αντίστοιχο μεταξύ ανθρώπων είναι η εμπιστοσύνη,

2. αμοιβαία οφέλη, το αντίστοιχο μεταξύ ανθρώπων είναι η ισότητα στη σχέση,

3. σχέση κόστους - οφέλους

Και εδώ εξηγώ. Τα κράτη για να αποφασίσουν το πως θα χαρακτηρίσουν τις μεταξύ τους σχέσεις λαμβάνουν υπόψη το παραπάνω δίπολο. Βλέπουν δηλαδή αν τους συμφέρει να έχουν καλές σχέσεις με ένα κράτος ή όχι. Με λίγα λόγια, κοιτούν το τι κέρδος έχουν συγκριτικά με το τι κόστος μπορεί να τους προκαλέσει η παραπάνω σχέση. Το ίδιο ισχύει και στις ανθρώπινες σχέσεις. Αν κάποιος άνθρωπος δεν σε ωφελεί σε κάτι παρά σε ζημιώνει, ΠΟΡΤΑ.

Πέρα από τις συνθήκες, έχουμε και τα μέσα επίτευξης στόχου. Στόχος είναι οι σχέσεις να είναι επικερδείς και όχι επιζήμιες. Για να επιτευχθεί ο στόχος α πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια κλίμακας Α και να χρησιμοποιηθούν μέσα με χαρακτηριστικά χ ή ψ ή χψ.

Έστω ως χ η τακτική της άμεσης προσέγγισης. Άμεση προσέγγιση είναι η καταβολή συντονισμένων ενεργειών που κατευθύνονται στο κέντρο της εχθρικής προσπάθειας. Επομένως, πρέπει να επιτεθείς στον εχθρό απευθείας. Στο φλερτ οι γυναίκες διεθνολόγοι άμεση προσέγγιση εννοούν την άμεση και ταχεία τοποθέτηση επί του στόχου. Μέγιστος κίνδυνος χρήσης αυτής της στρατηγικής: χυλόπιτα. Ως εναλλακτική προσέγγιση, έστω ψ η τακτική έμμεσης προσέγγισης, δηλαδή η προσπάθεια μας δεν κατευθύνεται στο κέντρο των προσπαθειών του αντιπάλου, αλλά προσπαθούν να πλήξουν τον στόχο παραπλεύρως.  Στο φλερτ οι γυναίκες διεθνολόγοι αντιλαμβάνονται την έμμεση προσέγγιση ως την φιλική αρχικώς και καθόλου πονηρού περιεχομένου προσέγγιση που σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να καταλήξει στο να μην πει ποτέ κανείς σε κανέναν ότι τον επιθυμεί ως ερωτικό σύντροφο. Μέγιστος κίνδυνος χρήσης της στρατηγικής: Friend zone. Τέλος, έχουμε την συνδυαστικού περιεχομένου άσκηση στρατηγικής. Οι παραπάνω προσεγγίσεις μπορούν να συνδυαστούν χρησιμοποιούμενες σε διαφορετικά επίπεδα. Η χρήση της έμμεσης προσέγγισης σε επιχειρησιακό επίπεδο μπορεί να αποβεί σοφή δεδομένου ότι δεν θα ξεφτιλίσουμε την επιχείρηση (ερωτική προσέγγιση) και θα μπερδέψουμε τον στόχο έτσι ώστε να μην μπορεί να αντιληφθεί τι και από που θα του έρθει. Σε τακτικό επίπεδο πάραυτα, δηλαδή κατά τη διάρκεια της μάχης (τελικό στάδιο ερωτικής προσέγγισης) σοφότερη επιλογή αποτελεί η άμεση προσέγγιση (απευθείας εκδήλωση συναισθημάτων και προθέσεων).

Και ναι, οι σχέσεις των ανθρώπων μπορεί να μην αποτελούν παιχνίδι και εμείς να μην θέλουμε να είμαστε πιόνι σε μια παρτίδα σκάκι που θα αποφασίσει να παίξει ο μελλοντικός σύντροφος μας πάνω στα αισθήματα μας, αλλά κατά γενική ομολογία η κατάκτηση και η διατήρηση του συντρόφου αποτελούν αποτέλεσμα συνδυασμένων πράξεων στρατηγικής. Βέβαια, καμία στρατηγική δεν μπορεί να είναι αρκετά επωφελής αν δεν ξέρεις καλά τον αντίπαλο, αν δεν έχεις βρει τα τρωτά σημεία του και αν αυτός είναι αρκετά ανθεκτικός σε προπαγανδιστικά δημιουργούμενες κρίσεις. Βέβαια, η άσκηση στρατηγικής δε σημαίνει πονηριά και ψέματα, προς θεού. Κατευθύνεται περισσότερο στη σωστή διαχείριση της προσέγγισης του συντρόφου και διαχείρισης της σχέσης.

Έχω να πω και άλλα.

ΥΓ. Μετά από τόσο Σουν Τσου και Κλάουζεβιτς ένα κείμενο να μην έγραφα;

 

"Δεν θέλω τις ομοιότητες"

Τους κοιτάω και αναρωτιέμαι τι μπορεί να ενώνει αυτούς τους ανθρώπους. Οι σχέσεις βασίζονται στις διαφορές και όχι στις ομοιότητες. Σε αυτό που δεν έχεις και το ψάχνεις στον άλλο. Στο κάθε τι που μπορεί να σου φαίνεται αστείο ή ανορθολογικό. Δεν υπάρχει λογική και τύπος. Δεν υπάρχουν κανόνες και θεωρίες. Για μένα ο έρωτας είναι λάθος αν δεν είναι ακατάλληλος. Αλλιώς είναι συμβιβασμός και τυπικότητα. Δεν μένεις για τη σιγουριά, δε μένεις για το μαζί και το κοινό. Δεν τις θέλω τις ομοιότητες σου. Δεν θέλω να μας αρέσουν οι ίδιες ταινίες, τα ίδια στέκια και η ίδια μουσική.  Δεν θέλω να συγκρινόμαστε, θέλω να διαφέρουμε. Θέλω να μου μάθεις και να σου μάθω. Έτσι είναι αυτά. Εσύ να είσαι ένας άλλος. Ένας ξένος που θα γίνει δικός μου άνθρωπος και όχι ένας γνωστός που θα γίνει ξένος. Να σε ανακαλύπτω και να με ανακαλύπτεις. Η ζωή δεν έχει σημασία στην ομοιομορφία. 

Σταμάτησα να τους κρίνω λοιπόν. Τους ανθρώπους. Κατάλαβα πολλά ενώ τους παρατηρούσα. Έβλεπα στο βλέμμα τους την απόγνωση και τον πόθο. Τη φλόγα στα μάτια των ανθρώπων σαν αυτή που δεν υπάρχει πουθενά. Κανένας έρωτας δεν είναι απλός και εύκολος. Τα μονοπάτια των σχέσεων είναι δύσβατα και τα εμπόδια είναι πολλά. Ίσως και για αυτό οι άνθρωποι δεν θέλουν τις σχέσεις. Ζούμε στον αιώνα του εύκολου και το γρήγορου. 

Ο έρωτας είναι ζόρι. Μεγάλο ζόρι. Χάνεις τον ύπνο σου και τον ξύπνιο σου. Γιατί να το κάνεις; Και πότε ξέρεις πότε πρέπει;

Δεν το ξέρεις και πολλές φορές θα φας το κεφάλι σου. Αλλά δεν θα είναι αυτό που λέω εγώ. Θα είναι κάτι που θα μοιάζει. Αλλά δεν θα είναι αυτό. 

Οι έρωτες φαίνονται στα βλέμματα. Τα λόγια σκοτώνουν τις πράξεις και οι λέξεις δεν είναι ποτέ αρκετές για να περιγράψουν το συναίσθημα. Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται με το στόμα και οι μεγαλύτερες αλήθειες με τα μάτια. 

Και αυτό γιατί οι άνθρωποι φοβούνται μήπως κάνουν λάθος. Μην κάνουν λάθος και πληγωθούν. 

Πρόσεξε αυτό που θα σου πω καλέ μου φίλε. Η ζάχαρη και η ζαχαρίνη έχουν γλυκιά γεύση, αλλά η μια είναι η αυθεντική γλύκα και η άλλη το υποκατάστατο. Εσύ το ξέρεις πότε είναι και το βλέπεις. Άσε τα ροζ συννεφάκια και προσγειώσου πάνω στα δύσκολα και λύσε τα. Λύσε το πρόβλημα. 

Λύσε το αίνιγμα.

Περπάτα στο δρόμο του. Σε χρειάζεται όσο το χρειάζεσαι. Σε θρέφει όσο το θρέφεις.