Οι άνθρωποι λένε πως ξέρουν να διαχωρίζουν τα όνειρα από την πραγματικότητα. Εγώ δεν το πιστεύω. Μερικές φορές ο πόθος σου να ζήσεις κάτι σε κάνει να νομίζεις ότι το ζεις ή και να νομίζεις ότι δεν ζεις καν αυτό που ζεις. Οκ, σε μπέρδεψα. Πάμε από την αρχή.
LEVEL 1
Υπάρχει το επίπεδο του ονείρου. Όσα ονειρευόμαστε να κάνουμε ή να αποκτήσουμε. Λένε ότι τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα αν τα θες πολύ και ότι όσα δεν αποκτήσαμε ίσως ποτέ δεν τα θελήσαμε αρκετά. Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια, αλλά τυχαίνει να πιστεύω ότι μια μαγική- εξωπραγματική δύναμη, την οποία δεν ξέρω αν την λένε Δία, Ερμή, Ήρα ή οτιδήποτε, απλά σου χαλάει τα σχέδια.
LEVEL 2
Μετά είναι το επίπεδο της ελπίδας, δηλαδή όσα ελπίζουμε να ζήσουμε. Η ελπίδα διαφέρει από το όνειρο. Μπορεί να ελπίζω περισσότερα από όσα ονειρεύομαι, αλλά και να ονειρεύομαι περισσότερα από όσα ελπίζω. Συνήθως συμβαίνει το τελευταίο.
LEVEL 3
Τρίτο είναι το επίπεδο της πραγματικότητας, δηλαδή ότι υπάρχει, ότι ζούμε και ότι είμαστε. Είναι η φύση της πραγματικότητας. Η ζωή όπως είναι, αλλά μπορεί και όχι όπως θα έπρεπε να είναι.
LEVEL 4
Και τέλος είναι το επίπεδο της "υποπραγματικότητας" ή "αντ'ονείρου", όπως εγώ το αποκαλώ. Σ΄αυτό το επίπεδο νομίζεις ότι ζεις κάτι κατώτερο από αυτό που ζεις, κάτι που δεν θες, που δεν σου αρέσει, που δεν το ονειρεύτηκες και που δεν το ελπίζεις. Κι όμως δεν το ζεις όντως. Απλά είσαι σε μια λανθάνουσα κατάσταση στην οποία νομίζεις ότι είσαι κάτι λιγότερο από ότι είσαι, ότι αξίζεις κάτι λιγότερο από ότι αξίζεις.
Το τελευταίο δεν είναι όνειρο. Ούτε καν όνειρο. Είναι παιχνίδι του μυαλού. Όλα είναι παιχνίδια του μυαλού.
Και εσύ νομίζεις ότι ονειρεύεσαι. Ονειρεύεσαι;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου