Η απόσταση

 

Η απόσταση δεν έχει να κάνει μόνο με τα χιλιόμετρα στην κυριολεξία. Έχει να κάνει και με το πόσα χιλιόμετρα βάζεις εσύ ανάμεσα σε εσένα και στους ανθρώπους. Απόστάσεις που σε κάνουν να δυσκολεύεσαι αντί να σου κάνουν τη ζωή εύκολη.

 

Και αμα θες μπορείς να γεμίσεις το μυαλό σου με δρόμους ατέλειωτους που δεν πάνε πουθενά. Αδιέξοδο το λένε.

 

Οι άνθρωποι κρατούν τις αποστάσεις και όχι οι αποστάσεις τους ανθρώπους μακριά. Άσε με να κρατήσω την απόσταση μου για να σκεφτώ, για να ξεχάσω, για να προχωρήσω, για να μην γίνω αυτό το πράμα που δεν θες να βλέπεις όταν με κοιτάζεις. Έτσι θα πεις. Και μετά μπορείς να κρατήσεις την απόσταση σου βρίσκοντας την πιο φτηνή δικαιολογία και προβάροντας την ως μια βάση για το ψέμα που δημιούργησες στο κεφάλι σου.

 

Έγω θέλω να διαλύω τις αποστάσεις. Να διαλύω τις ψευδαισθήσεις. Και ας διαλύομαι και εγω μαζί τους.

 

Στην δικιά σου την ασφάλεια, εγώ ποντάρω στο να σπάω την απόσταση. Εσένα σου δημιουργεί ασφάλεια, αλλά εμένα με τρομάζει. Στην απόσταση δε μπορώ να δω. Δεν βλέπω, δεν καταλαβαίνω. Και αν είναι να δω και το κακό, ας το δω απο κοντά. Εύκολος τρόπος για να το εμπεδώσω.

 

Μην κρατάτε απόσταση. Θολώνει την αλήθεια και δεν βλέπετε καλά. Και ας λένε κάποιοι ότι η απόσταση βοηθά να καταλάβεις. Μια χαρά ξέρεις και πριν. Η απόσταση είναι απλά μια δικαιολογία για να καθυστερήσεις την απόφαση σου, είτε καλή είτε κακή.

 

Εγώ θέλω να παίρνω τις αποφάσεις μου χωρίς απόσταση. Επί τόπου. Και όταν τις παίρνω να μην τις μετανιώνω. Δεν μου χρειάζεται απόσταση για να καταλάβω. Ότι είναι να το δω το βλέπω πολύ καλά και χωρίς αυτήν.

 

Τις περισσότερες φορές τα πράγματα είναι περισσότερο από προφανή.

 

Να αφήνεις απόσταση μόνο αν δεν θες να ξαναγυρίσεις. Γιατί αν ξαναγυρίσεις, τζάμπα την κράτησες.

 

Πάλι στα ίδια.

 

 

 

 

Εσύ θυμάσαι την τελευταία φορά που κράτησες απόσταση;