"Μια μέρα θα ξυπνήσεις και θα κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη. Δεν θα είσαι όπως πριν. Το πρόσωπο σου θα είναι ίδιο, μα και διαφορετικό. Η όψη σου θα μοιάζει, αλλά και θα διαφέρει. Τα μάτια σου θα έχουν αυτό το συνηθισμένο χρώμα του καφέ που βλέπεις στα περισσότερα μάτια. Δεν θα είναι όμως σαν όλα τα μάτια. Θα κοιτάνε διαφορετικά. Ο κόσμος θα σε βλέπει ίδια, αλλά εσύ θα είσαι διαφορετική. Τα μάτια σου θα κοιτάνε διαφορετικά. Θα έχουν το βλέμμα κάποιου που απορεί, αλλά και κάποιου που ξέρει, το βλέμμα κάποιου που δεν βλέπει, αλλά και το βλέμμα κάποιου που βλέπει. Θα είναι περίεργα και στην αρχή θα σε ενοχλεί. Με τον καιρό θα καταλάβεις οτι έτσι αλλάζουν οι άνθρωποι. Απο τα μάτια. Για να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα στη ζωή σου, πρέπει να αλλάξεις από μέσα προς τα έξω. Όσο και να αλλάξεις το έξω σου, γλυκιά μου, αν δεν αλλάξεις το μέσα, η ζωή σου θα είναι ίδια. Μην περιμένεις μια αφορμή, γίνε εσύ η αφορμή."
"Γίνε εσύ η αφορμή ...", ψιθίρισε.
Η Χ χαμήλωσε το βλέμμα της και έμοιαζε να είναι έτοιμη να κλάψει. Πήγα κοντά της να της χαϊδέψω την πλάτη συμπονετικά.
"Δεν θέλω", μου αποκρίθηκε η Χ. "Σου είπα η αλλαγή έρχεται από μέσα. Εσυ δεν μπορείς να με βοηθήσεις."
Ήθελα τόσο να την βοηθήσω. Την έβλεπα ώρα να κοιτάει αμίλητη το τζάκι και μόνο ο ήχος της φωτιάς διέκοπτε τη σιωπή. Τι να έχει περάσει άραγε που να την έκανε να βυθίζεται στις σκέψεις της τόσο συχνά; Ο καθένας κρύβει τα μυστικά του σκέφτηκα. Ήθελα πολύ να μάθω, μα δεν ήθελα να την κάνω να θυμώσει πάλι.
"Μια μέρα θα σου εξηγήσω", μου είπε από το πουθενά. "Και τότε θα καταλάβεις."
Μερικές φορές πρέπει να σου εξηγήσουν για να καταλάβεις, σκέφτηκα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου