Στους ανθρώπους της καρδιάς μας

Μια μέρα θα ξυπνήσεις από τον ύπνο. Τον λήθαργο στον οποίο σε έβαλε η νεανική σου ανεμελιά και ο αυθορμητισμός. Θα καταλάβεις τι έχει σημασία και τι όχι. Τι υπάρχει και τι φαντάζεσαι. Ποιοι σου κρατάνε το χέρι και ποιοι το άφησαν. Ποιοι σημαίνουν και ποιοι όχι. Ποιοι αξίζουν και ποιοι όχι. Ποιοι λύγησαν και ποιοι ορθώθηκαν. Ποιοι έζησαν μαζί σου και ποιοι έφυγαν. Ποιοι σε άφησαν στο σκοτάδι και ποιοι σε οδήγησαν στο φως. Ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι οι γνωστοί. Ποιοι οι κοντινοί και ποιοι οι μακρινοί.

Θα καταλάβεις επιτέλους πόσο απέχει η λογική από το συναίσθημα. Πόσο απέχεις εσύ από το να δεις την πραγματικότητα. Να την δεις πριν να είναι αργά. Μακριά από συναισθηματισμούς και φαμφάρες της στιγμής. Μακριά από ενθουσιασμούς και μεγάλα όνειρα. Μακριά από ιδέες και προσδοκίες. Μακριά από τα νεανικά σου επιπόλαια μάτια.

Μέσα από την ωριμότητα της ανωριμότητας σου. Μέσα από την ψυχή σου. Μέσα από το είναι σου ολόκληρο. Θα δεις τι άφησες και τι μένει. Ή μάλλον τι σε άφησε και ποιος μένει. Και όσους μένουν κράτησε τους κοντά. Σφιχτά. Κοντά στην καρδιά σου και στην θύμηση σου. Δείξε τους κάθε μέρα την αξία τους και την θέση τους.

Αποφάσισε να κρατάς όσα σου δείχνουν τη διαδρομή και όχι το τέλος του δρόμου. Εγώ δεν θα το κάνω το ταξίδι μου με προϋποθέσεις. Ούτε με όρους. Ή μάλλον θα το κάνω, αλλά θα είναι οι δικοί μου όροι.

Σαν από όνειρο θα ξυπνήσεις και θα δεις την αλήθεια. Και θα είναι η πιο όμορφη αλήθεια της ζωής σου. Θα είναι όμορφη και αληθινή. Θα μπορείς να την αγκαλιάσεις και να της μιλήσεις. Θα είναι αυτή που υπάρχει για σένα εκεί και παίρνει από το κομμάτι σου και εσύ από το δικό της. Θα είναι αυτή που θα είναι πιο αληθινή από όσα υπάρχουν σε όλη την οικουμένη. Και θα στη δίνουν χωρίς αντάλλαγμα. Χωρίς όρους. Επειδή είσαι εσύ.

 

ΥΓ. Στα ποτά που ήπιαμε, σε όσα θα πιούμε, σε όσα είπαμε και σε όσα θα πούμε. Στα μεγάλα, στα μικρά και στα ασήμαντα. Στις μεγάλες και τις μικρές κουβέντες. Στους ανθρώπους της καρδιάς μας.

Ευχαριστώ.