Αγαπάω και αδιαφορώ

Αγαπάω και αδιαφορώ, έλεγε ο Βασίλης. Νιώσε με για να σε νιώσω και ας πονάς, είν' πανάκριβο στο λέω ν'αγαπάς...

 

Είναι ακριβό συναίσθημα η αγάπη και δε μπορούνε να τη νιώσουνε πολλοί. Είναι για λίγους και εκλεκτούς το βάσανο και από μεγάλα όνειρα πλασμένοι οι εραστές. Είναι πολύπλοκα τα πράγματα που την συνθέτουν και σαν προσπάθησες να τη νιώσεις παιδεύτηκες και σκόνταψες στο πρώτο πετραδάκι της, άλειψες την πληγή σου με αλάτι μη ξέροντας ότι πονάει και λάθεψες ότι γιατρεύει τις πληγές. Μάτια μου, τις πληγές σου γιάτρεψε τες μοναχός και μη στηρίζεσαι σε ξένα γιατροσόφια και ξένες συμβουλές και εντολές για το δικό σου γιάτρεμα. Η κάθε πληγή έχει το δικό της γιατρικό και άλλες δε γιατρεύονται ποτέ.

 

Μια πληγή κάποτε στα χρόνια τα παλιά λέγανε πως δε γιατρεύονταν ποτέ. Και όσο να προσπαθούσες η πληγή αντί να κλείνει άνοιγε πιότερο. Όσο και να 'θελες να την ημερώσεις τόσο αυτή θέριευε. Και η ψυχή είχε ματώσει και η καρδιά είχε λυγίσει και τα μάτια είχαν στερέψει. Μα η πληγή δεν έκλεινε ποτές.

 

Δεν έκλεισε ποτέ θα μου πεις; Όχι αγάπη μου δεν έκλεισε. Μερικές πληγές δεν κλείνουν ποτέ. Είναι επιλογή σου να την κλείσεις. Είναι επιλογή σου να μην πονάς. Μυαλό είναι, προσπάθησε να το χαλιναγωγήσεις. Πληγή είναι σκούπισε την. Κάντο μόνο σου και μην περιμένεις τη λύπηση του καθένα. Ο καθένας κάνει για τον εαυτό του και μην πέφτεις σε πλάνη και αναρωτιέσαι ποιος θα σε γιατρέψει. Μη κάθεσαι και κλαίς για την πληγή σου μονάχα φρόντισε να μην στην πονούν.

 

Κορμί είσαι και δίνεσαι καρδιά έχεις και χάνεσαι μυαλό έχεις και τρελαίνεσαι. Σιωπή από το στόμα σου και λόγια ανείπωτα έγινε ο έρωτας σου και μεγάλωσε η πληγή. Τόνοι με δάκρια, λέξεις και στιχάκια που δεν είπες ποτέ. Το πλήγωμα της καρδιάς σου που το διάλεξες εσύ μάτια μου. Εσύ και το μυαλό σου. Και μην τρέχεις να ζητήσεις βοήθεια από ξένα σώματα και φωνές για να σε κάνουν να ξεχάσεις τα σώματα των ονείρων σου και τις φωνές στους εφιάλτες σου. Δώσε στα μάτια σου το φως και την αλήθεια, γίνε ο σωτήρας της δικής σου της πληγής και μην λυτρώνεσαι στην ιδέα μιας καινούργιας απάτης.

 

Σε όσα κορμιά και αν δωθείς σε όσες απάτες και αν χαθείς σε όσα στρώματα και αν βουλιάξεις όσες χαμένες σκιές και αν κυνηγήσεις και όσα χαμένα όνειρα και αν αναζητήσεις, τον εαυτό σου θα τον βρείς; Δεν είναι χαμένος σε κανένα σεντόνι και σε καμιά ψευτιά του μυαλό σου.

 

Κάτσε και δες τον εαυτό σου στον καθρέφτη και αναζήτησε τη φωνή σου, αυτή που σιωπεί μπροστά στο αδύνατο. Πες ένα ευχαριστώ σε όσα σου χαρίστηκαν και ένα δεν πειράζει σε όσα δεν έχεις. Χαμογέλασε στο ακατόρθωτο και στο δύσκολο. Για σένα μάτια μου τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Για σένα τα αστέρια θα λάμψουν στον ουρανό σαν έρθει ο ήλιος ένα πρωί και το βράδυ θα 'ναι λαμπερό όχι μόνο απ' τα αστέρια αλλά και από την  λάμψη των ματιών σου που θα  φωτίζουν σαν τα πιο όμορφα στολίδια. Άσε τη θλίψη, γέλα στα δύσκολα. Κάνε ένα σκόντο στη θύμηση σου. Πες πως κάτι δεν έγινε. Πες πως κάτι δεν ήρθε ποτέ.