"Δεν θέλω τις ομοιότητες"

Τους κοιτάω και αναρωτιέμαι τι μπορεί να ενώνει αυτούς τους ανθρώπους. Οι σχέσεις βασίζονται στις διαφορές και όχι στις ομοιότητες. Σε αυτό που δεν έχεις και το ψάχνεις στον άλλο. Στο κάθε τι που μπορεί να σου φαίνεται αστείο ή ανορθολογικό. Δεν υπάρχει λογική και τύπος. Δεν υπάρχουν κανόνες και θεωρίες. Για μένα ο έρωτας είναι λάθος αν δεν είναι ακατάλληλος. Αλλιώς είναι συμβιβασμός και τυπικότητα. Δεν μένεις για τη σιγουριά, δε μένεις για το μαζί και το κοινό. Δεν τις θέλω τις ομοιότητες σου. Δεν θέλω να μας αρέσουν οι ίδιες ταινίες, τα ίδια στέκια και η ίδια μουσική.  Δεν θέλω να συγκρινόμαστε, θέλω να διαφέρουμε. Θέλω να μου μάθεις και να σου μάθω. Έτσι είναι αυτά. Εσύ να είσαι ένας άλλος. Ένας ξένος που θα γίνει δικός μου άνθρωπος και όχι ένας γνωστός που θα γίνει ξένος. Να σε ανακαλύπτω και να με ανακαλύπτεις. Η ζωή δεν έχει σημασία στην ομοιομορφία. 

Σταμάτησα να τους κρίνω λοιπόν. Τους ανθρώπους. Κατάλαβα πολλά ενώ τους παρατηρούσα. Έβλεπα στο βλέμμα τους την απόγνωση και τον πόθο. Τη φλόγα στα μάτια των ανθρώπων σαν αυτή που δεν υπάρχει πουθενά. Κανένας έρωτας δεν είναι απλός και εύκολος. Τα μονοπάτια των σχέσεων είναι δύσβατα και τα εμπόδια είναι πολλά. Ίσως και για αυτό οι άνθρωποι δεν θέλουν τις σχέσεις. Ζούμε στον αιώνα του εύκολου και το γρήγορου. 

Ο έρωτας είναι ζόρι. Μεγάλο ζόρι. Χάνεις τον ύπνο σου και τον ξύπνιο σου. Γιατί να το κάνεις; Και πότε ξέρεις πότε πρέπει;

Δεν το ξέρεις και πολλές φορές θα φας το κεφάλι σου. Αλλά δεν θα είναι αυτό που λέω εγώ. Θα είναι κάτι που θα μοιάζει. Αλλά δεν θα είναι αυτό. 

Οι έρωτες φαίνονται στα βλέμματα. Τα λόγια σκοτώνουν τις πράξεις και οι λέξεις δεν είναι ποτέ αρκετές για να περιγράψουν το συναίσθημα. Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται με το στόμα και οι μεγαλύτερες αλήθειες με τα μάτια. 

Και αυτό γιατί οι άνθρωποι φοβούνται μήπως κάνουν λάθος. Μην κάνουν λάθος και πληγωθούν. 

Πρόσεξε αυτό που θα σου πω καλέ μου φίλε. Η ζάχαρη και η ζαχαρίνη έχουν γλυκιά γεύση, αλλά η μια είναι η αυθεντική γλύκα και η άλλη το υποκατάστατο. Εσύ το ξέρεις πότε είναι και το βλέπεις. Άσε τα ροζ συννεφάκια και προσγειώσου πάνω στα δύσκολα και λύσε τα. Λύσε το πρόβλημα. 

Λύσε το αίνιγμα.

Περπάτα στο δρόμο του. Σε χρειάζεται όσο το χρειάζεσαι. Σε θρέφει όσο το θρέφεις.