Σ΄ αγαπώ όπως ο διεθνολόγος το Θουκυδίδη

Είμαι παρανοϊκή, πιστεύετε. Το ξέρω, το σέβομαι και συμφωνώ, αλλά σήμερα αποφάσισα να σας μιλήσω για το πως οι διεθνείς σχέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον έρωτα. Στις διεθνείς σχέσεις έχουμε τις σχέσεις μεταξύ κρατών οι οποίες μπορεί να χαρακτηρίζονται ως συγκρουσιακές ή συνεργατικές. Αντίστοιχα, στον έρωτα έχουμε τις ανθρώπινες σχέσεις που μπορούν να είναι τεταμένες ή ομαλές.

Στις σχέσεις τους τα κράτη διέπονται από ορισμένες αναγκαίες και ικανές συνθήκες, το ίδιο και οι ερωτικές σχέσεις:

1. καλή πίστη, το αντίστοιχο μεταξύ ανθρώπων είναι η εμπιστοσύνη,

2. αμοιβαία οφέλη, το αντίστοιχο μεταξύ ανθρώπων είναι η ισότητα στη σχέση,

3. σχέση κόστους - οφέλους

Και εδώ εξηγώ. Τα κράτη για να αποφασίσουν το πως θα χαρακτηρίσουν τις μεταξύ τους σχέσεις λαμβάνουν υπόψη το παραπάνω δίπολο. Βλέπουν δηλαδή αν τους συμφέρει να έχουν καλές σχέσεις με ένα κράτος ή όχι. Με λίγα λόγια, κοιτούν το τι κέρδος έχουν συγκριτικά με το τι κόστος μπορεί να τους προκαλέσει η παραπάνω σχέση. Το ίδιο ισχύει και στις ανθρώπινες σχέσεις. Αν κάποιος άνθρωπος δεν σε ωφελεί σε κάτι παρά σε ζημιώνει, ΠΟΡΤΑ.

Πέρα από τις συνθήκες, έχουμε και τα μέσα επίτευξης στόχου. Στόχος είναι οι σχέσεις να είναι επικερδείς και όχι επιζήμιες. Για να επιτευχθεί ο στόχος α πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια κλίμακας Α και να χρησιμοποιηθούν μέσα με χαρακτηριστικά χ ή ψ ή χψ.

Έστω ως χ η τακτική της άμεσης προσέγγισης. Άμεση προσέγγιση είναι η καταβολή συντονισμένων ενεργειών που κατευθύνονται στο κέντρο της εχθρικής προσπάθειας. Επομένως, πρέπει να επιτεθείς στον εχθρό απευθείας. Στο φλερτ οι γυναίκες διεθνολόγοι άμεση προσέγγιση εννοούν την άμεση και ταχεία τοποθέτηση επί του στόχου. Μέγιστος κίνδυνος χρήσης αυτής της στρατηγικής: χυλόπιτα. Ως εναλλακτική προσέγγιση, έστω ψ η τακτική έμμεσης προσέγγισης, δηλαδή η προσπάθεια μας δεν κατευθύνεται στο κέντρο των προσπαθειών του αντιπάλου, αλλά προσπαθούν να πλήξουν τον στόχο παραπλεύρως.  Στο φλερτ οι γυναίκες διεθνολόγοι αντιλαμβάνονται την έμμεση προσέγγιση ως την φιλική αρχικώς και καθόλου πονηρού περιεχομένου προσέγγιση που σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να καταλήξει στο να μην πει ποτέ κανείς σε κανέναν ότι τον επιθυμεί ως ερωτικό σύντροφο. Μέγιστος κίνδυνος χρήσης της στρατηγικής: Friend zone. Τέλος, έχουμε την συνδυαστικού περιεχομένου άσκηση στρατηγικής. Οι παραπάνω προσεγγίσεις μπορούν να συνδυαστούν χρησιμοποιούμενες σε διαφορετικά επίπεδα. Η χρήση της έμμεσης προσέγγισης σε επιχειρησιακό επίπεδο μπορεί να αποβεί σοφή δεδομένου ότι δεν θα ξεφτιλίσουμε την επιχείρηση (ερωτική προσέγγιση) και θα μπερδέψουμε τον στόχο έτσι ώστε να μην μπορεί να αντιληφθεί τι και από που θα του έρθει. Σε τακτικό επίπεδο πάραυτα, δηλαδή κατά τη διάρκεια της μάχης (τελικό στάδιο ερωτικής προσέγγισης) σοφότερη επιλογή αποτελεί η άμεση προσέγγιση (απευθείας εκδήλωση συναισθημάτων και προθέσεων).

Και ναι, οι σχέσεις των ανθρώπων μπορεί να μην αποτελούν παιχνίδι και εμείς να μην θέλουμε να είμαστε πιόνι σε μια παρτίδα σκάκι που θα αποφασίσει να παίξει ο μελλοντικός σύντροφος μας πάνω στα αισθήματα μας, αλλά κατά γενική ομολογία η κατάκτηση και η διατήρηση του συντρόφου αποτελούν αποτέλεσμα συνδυασμένων πράξεων στρατηγικής. Βέβαια, καμία στρατηγική δεν μπορεί να είναι αρκετά επωφελής αν δεν ξέρεις καλά τον αντίπαλο, αν δεν έχεις βρει τα τρωτά σημεία του και αν αυτός είναι αρκετά ανθεκτικός σε προπαγανδιστικά δημιουργούμενες κρίσεις. Βέβαια, η άσκηση στρατηγικής δε σημαίνει πονηριά και ψέματα, προς θεού. Κατευθύνεται περισσότερο στη σωστή διαχείριση της προσέγγισης του συντρόφου και διαχείρισης της σχέσης.

Έχω να πω και άλλα.

ΥΓ. Μετά από τόσο Σουν Τσου και Κλάουζεβιτς ένα κείμενο να μην έγραφα;