Δεσμοί εξάρτησης. Στους δημιουργούν οι λεγόμενοι ακατάλληλοι άνθρωποι. Αυτοί που όπου και αν πας, φυτρώνουν. Αυτοί που ότι γράφεις με στυλό το σβήνουν με blanco. Πόσες φορές είπες πως άλλαξες σελίδα μα αυτοί ερχόταν στη ζωή σου ακάλεστοι; Πόσες φορές θύμωσες με τον εαυτό σου που δεν μπόρεσες να τους σταματήσεις από το να σου κάνουν χαλάστρα για ακόμα μια φορά; Είναι σαν τον ζηλιάρη πρώην που δεν φτάνει που σε χώρισε, έρχεται και μπαστακώνεται δίπλα σου ενώ σε βλέπει ότι προχωράς με έναν άλλο. Εξήγησε μου ρε φίλε μου γιατί. Δώσε μου ένα λόγο. Μήπως επειδή μερικά πράγματα τα έχουμε δεδομένα και όταν δεν είναι πια δεδομένα μας κακοφαίνεται;
Να προχωρήσεις. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Πόσοι και πόσες έχουν πει "δεν με νοιάζει". Σκάσε σε νοιάζει. Μα είναι να δυνατόν ρε παιδί μου να μην σε νοιάζει όταν 24ωρες το 24ωρο αυτό είναι το μείζον θέμα συζήτησης;
Εγώ ξέρω ένα πράμα. Πείτε το πείρα, πείτε το όπως θέλετε. Ποτέ δεν φταίει ο ένας μόνο. Φταίτε και οι δύο. Φταίμε, φταίνε. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσεις τόσο καλύτερα.
Αν όπως λες θες να ξεχαστείς και να προχωρήσεις, δούλεψε τους δεσμούς απεξάρτησης και όχι εξάρτησης. Μην κολλάς σε πράγματα που είναι στο παρελθόν. Το κάθε τι έχει τη θέση που του δίνεις εσύ, τη σημασία και την ανάλογη προτεραιότητα.
Άμα από την άλλη, γουστάρεις τα δύσκολα και τον τραχύ δρόμο γιατί δεν το λες; Η τεχνολογία μας έχει δώσει πολλούς τρόπους επικοινωνίας. Κάνε εσύ το πρώτο βήμα. Όσο εσύ κάθεσαι πάνω από το κινητό ή το pc και περιμένεις, ίσως κάποιος άλλος να έχει χτυπήσει ήδη το κουδούνι και να περιμένει έξω από την πόρτα.
Δεν είμαστε όλοι Carrie Brandshow και mr Big να μας έχουν το happy end έτοιμο.
ΥΓ. Αν σας χτυπήσουν σήμερα το κουδούνι, ανοίχτε, τα καλύτερα θα χτυπήσουν μια και θα φύγουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου