Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2015

Έναν, έναν.

Οι άνθρωποι της ζωής σου είναι σαν τις σκιές. Εσύ περπατάς στο δρόμο και εκείνες σε ακολουθούν. Δεν πρόκειται να σε αφήσουν μόνο, όποιον δρόμο και να διαλέξεις. Οι σκιές δεν πεθαίνουν. Δεν είναι σαν τα συναισθήματα των ανθρώπων που χάνονται. Είναι όσα έζησες. Θα σε ακολουθούν όποιον δρόμο και να πάρεις είτε μαζί είτε χώρια τους. Είναι εκεί μαζί με όλες τους τις αναμνήσεις. Τα θετικά, τα αρνητικά και τις παραξενιές τους. Δεν τους θυμώνεις γιατί εκείνες σε αναθρέψαν και σε κάνανε αυτό που είσαι. Είναι η εμπειρία σου, το φορτίο σου. Αυτό που πάντα θα κουβαλάς. Αυτό με το οποίο θα σε συναντάνε οι άνθρωποι στο δρόμο τους και με αυτό θα σε ανέχονται. Και θα τους ανέχεσαι, γιατί και εκείνοι θα έχουν το δικό τους. 

Όλοι έχουμε το δικό μας φορτίο. Το σημαντικό είναι να μην το αφήνουμε να μας βαραίνει παραπάνω από όσο πρέπει. Πρέπει να είμαστε συμβιβασμένοι με αυτό και να ζούμε μαζί του. Γιατί άλλωστε να αρνηθείς όσα έζησες; 

Οι άνθρωποι που δεν είναι συμφιλιωμένοι με το παρελθόν τους καταδικάζουν το μέλλον τους. Το βάζουν σε δεύτερη μοίρα. Πράγματα που δεν τα συζητάς μένουν μέσα σου και θεριεύουν. Γιγαντώνονται και σε κυριεύουν. Το να προσποιείσαι ότι δεν έγινε τίποτα κακό ή καλό και να αγνοείς τις μνήμες είναι ανόητο. Υπάρχουν πάντα οι ανθρώπινες μνήμες κάπου χωμένες σε ένα συρτάρι μαζί με γράμματα που δεν έστειλες, μηνύματα στο πρόχειρο, δάκρυα που δεν κύλισαν για να μην σε προδώσουν, λέξεις που δεν ειπώθηκαν για να μην σε ρεζιλέψουν, βήματα που δεν έκανες για να μην σκοντάψεις, βουτίες που δεν έκανες για να μην πνιγεί ο νους σου στα βαθιά. 

Για ο,τι δε ρισκάραμε ή τουλάχιστον για ο,τι δε δώσαμε άφεση αμαρτιών στον εαυτό μας που δεν το έκανε, πάντα θα νιώθουμε ότι μας στοιχειώνει. Οι άνθρωποι καθώς μεγαλώνουν δεν αρκούνται σε ιστορίες για αγρίους. Ωριμάζουν και ζητάνε ειλικρίνεια, σεβασμό και ντομπροσύνη.

Το να παραδέχεσαι είναι δύσκολο. Το να φοβάσαι να παραδεχθείς είναι βολικό. 

Το σημαντικό είναι ο,τι και να κάνεις να τα έχεις καλά με τον ευατό σου. 
Και κάθε βράδυ πριν κοιμηθείς, να τους συγχωρείς όλους. Έναν, έναν. 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου