"Είναι καλός και έξυπνος. Φέρεται όμορφα και ξέρει να μιλάει. Είναι συμπαθητικός και οι φίλοι μου λεν πως μου ταιριάζει. Ήθελα πολύ να τα πιστεύω και εγώ όλα αυτά. Σήμερα δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ και σκεφτόμουν. Σκεφτόμουν πως θα ήταν άραγε τα πράγματα αν ήσουν αλλιώς. Μα τι λέω δεν θα ήθελα να ήσουν αλλιώς. Ξέρω είμαι ταραξίας και φωνακλού. Μιλάω πολύ και σκέφτομαι ακόμα περισσότερο. Ξέρω πως φέρνω τα πάνω κάτω και γίνομαι κουραστική. Πως λέω σκληρά λόγια και μετά τα μετανιώνω. Πολλά ελαττώματα για μια γυναίκα.
Σήμερα ξύπνησα με καλή διάθεση και είπα πως θα σε ξεπεράσω. Είπα πως θα βγω μαζί του. Με εκείνον. Μπορεί να είναι καλός τελικά και να τον αδικώ. Πόσους ακόμα μπορώ να αδικήσω δικαιολογώντας εσένα; Δεν έχω πολλά περιθώρια και πόσα ακόμα να μου δώσει ο καημένος ο επόμενος; Τι μου φταίει και αυτός να πληρώνει τα δικά σου τα λάθη; Είναι καλός και τον συμπαθώ. Φαντάζομαι θα τα πάμε καλά. Ξέρω πως ξέρεις οτι βγαίνω με άλλους. Δεν σε πειράζει φαντάζομαι για να μην κάνεις κάτι. Ίσως να βγαίνεις και εσύ με άλλες. Και ίσως εσένα σε αντίθεση με εμένα να σε ευχαριστεί. Ίσως θα έπρεπε να κάνω σαν εσένα και να μην με νοιάζει. Γυναίκες θα μου πεις μετά περιττές σκέψεις.
Ναι, ξέρω. Μιλάω πολύ. Και δεν σε άφησα καθόλου να μιλήσεις. Τι χαζή που είμαι που στα λέω όλα αυτά μέσα στη νύχτα. Ξέρω πως θα είσαι κουρασμένος και θα βαριέσαι τη γκρίνια μου. Συγνώμη που ενοχλώ. Δεν θα ξανασυμβεί. Απλά να είχα συνηθίσει να μιλάμε. Να τα λέμε όλα και πια δεν λέμε τίποτα. Ή μάλλον λέμε, αλλά όχι ο ένας τον άλλο. Ήθελα να σου πω και άλλα. Μακάρι να μπορούσα να σου πω και άλλα. Γίνομαι όμως φλύαρη και κουραστική και δε το θέλω. Καλό βράδυ."
Σήμερα ξύπνησα με καλή διάθεση και είπα πως θα σε ξεπεράσω. Είπα πως θα βγω μαζί του. Με εκείνον. Μπορεί να είναι καλός τελικά και να τον αδικώ. Πόσους ακόμα μπορώ να αδικήσω δικαιολογώντας εσένα; Δεν έχω πολλά περιθώρια και πόσα ακόμα να μου δώσει ο καημένος ο επόμενος; Τι μου φταίει και αυτός να πληρώνει τα δικά σου τα λάθη; Είναι καλός και τον συμπαθώ. Φαντάζομαι θα τα πάμε καλά. Ξέρω πως ξέρεις οτι βγαίνω με άλλους. Δεν σε πειράζει φαντάζομαι για να μην κάνεις κάτι. Ίσως να βγαίνεις και εσύ με άλλες. Και ίσως εσένα σε αντίθεση με εμένα να σε ευχαριστεί. Ίσως θα έπρεπε να κάνω σαν εσένα και να μην με νοιάζει. Γυναίκες θα μου πεις μετά περιττές σκέψεις.
Ναι, ξέρω. Μιλάω πολύ. Και δεν σε άφησα καθόλου να μιλήσεις. Τι χαζή που είμαι που στα λέω όλα αυτά μέσα στη νύχτα. Ξέρω πως θα είσαι κουρασμένος και θα βαριέσαι τη γκρίνια μου. Συγνώμη που ενοχλώ. Δεν θα ξανασυμβεί. Απλά να είχα συνηθίσει να μιλάμε. Να τα λέμε όλα και πια δεν λέμε τίποτα. Ή μάλλον λέμε, αλλά όχι ο ένας τον άλλο. Ήθελα να σου πω και άλλα. Μακάρι να μπορούσα να σου πω και άλλα. Γίνομαι όμως φλύαρη και κουραστική και δε το θέλω. Καλό βράδυ."
Κατέβασε το ακουστικό. Έκλεισε το τηλέφωνο. Δεν είχε πληκτρολογήσει καν τον αριθμό. Καλύτερα. Έπρεπε κάπου να τα πει έστω και αν δεν τα άκουγε κανείς.
Έβρεχε και έκανε κρύο. Έκατσε στο παράθυρο και κοίταξε τη βροχή να αδειάσει ο νους της. Σε μια στιγμή νόμισε πως είδε το αμάξι του να περνά κάτω από το μπαλκόνι. Λάθος θα έκανε. "Τα μάτια βλέπουν όσα θέλουν να δουν", σκέφτηκε.
Αύριο θα τον ξεχνούσε, ακόμα και αν χρειαζόταν να μιλάει κάθε βράδυ μόνη σε ένα ακουστικό για να τα καταφέρει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου